Gdy sztuka zaczyna stanowić zagrożenie, kto decyduje, co zostanie ocalone?

W 1937 roku nazistowski reżim wypowiedział wojnę nowoczesności, uznając artystów takich jak Picasso, Chagall, Van Gogh i Matisse za „zdegenerowanych”. Ich dzieła były zakazywane, niszczone. Drwiono z nich na prześmiewczych wystawach, podczas gdy sztuka zgodna z aryjskimi ideałami była gloryfikowana przez państwo.

Osadzony w kontekście nowej, dużej wystawy w Muzeum Picassa w Paryżu, dokument analizuje ten ideologiczny atak, sięgając po nieznane szerzej materiały filmowe, ocenzurowane dzieła sztuki oraz relacje kuratorów i ocalałych. Twórcy wzbogacają perspektywę o muzykę, literaturę i architekturę, ukazując, jak Rzesza zwalczała wszelkie formy twórczego sprzeciwu.

To poruszająca i wyjątkowo aktualna refleksja nad represją, oporem oraz nieustanną walką o wolność tworzenia.